از گذشته تا کنون بتن به عنوان یکی از مصالح ساختمانی مورد استفاده قرار گرفته است. اما ضعف عملکرد بتن در کشش سبب شده که به تنهایی نتواند به عنوان جایگزین مناسبی برای فولاد و چوب در سیستم های سازه ای مورد استفاده قرار گیرد. چرا که بر خلاف مقاومت فشاری بالا در برابر تنشهای کششی بسیار ضعیف عمل می کند. لذا برای رفع این نقص از عملکرد توام بتن با فولاد بهره گرفته می شود.

در آغاز مهندسین برای پوشش سقفها، ترکیبی از فولاد و بتن که امکان مقاومت در برابر نیروهای کششی و فشاری را ایجاد می نماید استفاده نموده اند (بتن آرمه 1800 میلادی). در ادامه استفاده از پوشش سقفهای کامپوزیت، بتن را به یکی از کاربردی ترین مصالح برای پوشش سقفها تبدیل نمود. در کشور ایران یکی از متداول ترین روشهای اجرای سقف، استفاده از تیرچه بلوک می باشد. در حال حاضر در سایر نقاط دنیا استفاده از تکنولوژی سقفهای کامپوزیت فولادی به عنوان یکی از رایج ترین روشهای پوشش سقف مطرح می باشد. ایده اولیه بکارگیری این تکنولوژی در دهه اول قرن بیستم در کشورهای اروپایی مطرح و سپس در سایر کشورها رواج یافت.

از مزایای عمده این روش نسبت به سایر روشها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1 – حذف مرحله قالب بندي و شمع گذاري و افزايش سرعت اجراء

2 – کاهش مصرف مصالح فولادي و بتني

3 - بهينه سازي عملکرد سقف در هنگام زلزله

4 – کاهش خسارات جاني و مالي در هنگام وقوع زلزله و آتش سوزي

5 - ايجاد يک سکوي کار مناسب و مطمئن در زمان اجرا

6 - سطح زيرين يکدست تمام شده و پيوسته

7 - کاهش هزينه هاي کلي

روش اجرایی سقفهای کامپوزیت فولادی بر این منوال است که صفحات فولادی گالوانیزه از پیش طراحی شده در محل پروژه نصب گردیده سپس این صفحات به عنوان سکوی کار و قالب در هنگام بتن ریزی مورد استفاده قرار می گیرند.طراحی این صفحات به گونه ای است که قادر به تحمل وزن تجهیزات اجرایی و بتن تازه می باشند و پس از گیرش بتن به عنوان میلگردهای دال ایفای نقش می نمایند. در این روش نیاز به قالب بندی، شمع گذاری و میلگرد گذاری نمی باشد.